trakjen

Plautdietsch

Etymology

From Middle Low German trecken, from Old Saxon *trekkian, from Proto-West Germanic *trakkjan (“to drag”).

Verb

trakjen (third-person present tense trakjt, past tense trock, past participle jetrocken, auxiliary haben)

  1. to pull
  2. to move house

Derived terms

  • auftrakjen
  • auntrakjen
  • derchtrakjen
  • entrakjen
  • fuattrakjen
  • hantrakjen
  • häatrakjen
  • jlikjtrakjen
  • nentrakjen
  • omtrakjen
  • oppertrakjen
  • opptrakjen
  • rauftrakjen
  • ruttrakjen
  • tootrakjen
  • Trakjbrigj
  • trakjent
  • Trakjsoag
  • trigjtrakjen
  • unjatrakjen
  • uttrakjen
  • volltrakjen
  • väatrakjen
  • wajchtrakjen
  • wiedatrakjen
  • äwatrakjen
  • betrakjen
  • Jetrakj
  • Trakja
  • Trekjta
  • vetrakjen