trahax

Latin

Etymology

    From trahō (“to drag”) + -āx.

    Pronunciation

    Adjective

    trahāx (genitive trahācis); third-declension one-termination adjective

    1. (Plautine, hapax legomenon) that draws everything to himself, greedy, covetous
      • c. 197 BCE, Plautus, Persa III. iii. 405-416:
        [Toxilus] Curate isti intus, iam ego domum me recipiam. [Dordalus]. Oh,
        Toxile, quid agitur? [Toxilus] Oh, lutum lenonium,
        commixtum caeno sterculinum publicum,
        impure, inhoneste, iniure, inlex, labes popli,
        pecuniae accipiter avide atque invide,
        procax, rapax, trahax— trecentis versibus
        tuas impuritias traloqui nemo potest—
        accipin argentum? accipe sis argentum, impudens,
        tene sis argentum, etiam tu argentum tenes?
        possum te facere ut argentum accipias, lutum?
        non mihi censebas copiam argenti fore,
        qui nisi iurato mihi nil ausu's credere?
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension one-termination adjective.

    References

    • “trahax”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “trahax”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.