trafienie

Polish

Etymology

    From trafić + -enie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /traˈfjɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: tra‧fie‧nie

    Noun

    trafienie n

    1. (countable) hit (accurate shot, blow, throw)
    2. (countable, games) hit (accurately predicted number in a numbers game)

    Declension

    Declension of trafienie
    singular plural
    nominative trafienie trafienia
    genitive trafienia trafień
    dative trafieniu trafieniom
    accusative trafienie trafienia
    instrumental trafieniem trafieniami
    locative trafieniu trafieniach
    vocative trafienie trafienia
    adjective
    adverb
    verbs

    Noun

    trafienie n

    1. (uncountable) verbal noun of trafić

    Declension

    Declension of trafienie
    singular
    nominative trafienie
    genitive trafienia
    dative trafieniu
    accusative trafienie
    instrumental trafieniem
    locative trafieniu
    vocative trafienie

    Further reading

    • “trafienie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “trafienie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)