tradicioun

Middle English

Alternative forms

Etymology

    From Old French tradicion, from Latin trāditiō. Doublet of tresoun.

    Pronunciation

    • IPA(key): /tradiˈsjuːn/, /traːdiˈsjuːn/, /traˈdisjun/

    Noun

    tradicioun (plural tradiciouns)

    1. A tradition, custom, or piece of wisdom; traditional material.
    2. The Talmud; codified and explicated Jewish tradition.

    Descendants

    • English: tradition
    • Scots: tradeetion

    References