trębacz

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish trębacz, from Proto-Slavic *trǫbačь.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtrɛm.bat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛmbat͡ʂ
    • Syllabification: trę‧bacz

    Noun

    trębacz m pers (female equivalent trębaczka)

    1. trumpeter

    Declension

    Declension of trębacz
    singular plural
    nominative trębacz trębacze
    genitive trębacza trębaczy, trębaczów
    dative trębaczowi trębaczom
    accusative trębacza trębaczy, trębaczów
    instrumental trębaczem trębaczami
    locative trębaczu trębaczach
    vocative trębaczu trębacze

    Further reading

    • “trębacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “trębacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)