torbacz

Polish

Etymology

    From torba (“bag”) + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtɔr.bat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔrbat͡ʂ
    • Syllabification: tor‧bacz

    Noun

    torbacz m animal

    1. marsupial
      Synonym: workowiec

    Declension

    Declension of torbacz
    singular plural
    nominative torbacz torbacze
    genitive torbacza torbaczy, torbaczów1
    dative torbaczowi torbaczom
    accusative torbacza torbacze
    instrumental torbaczem torbaczami
    locative torbaczu torbaczach
    vocative torbaczu torbacze

    1Rare.

    Further reading

    • “torbacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “torbacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)