topçuluk

Turkish

Etymology

By surface analysis, top (“ball, cannon”) +‎ -çu +‎ -luk.

Pronunciation

  • IPA(key): /top.t͡ʃuˈɫuk/
  • Hyphenation: top‧çu‧luk

Noun

topçuluk (definite accusative topçuluğu, plural topçuluklar)

  1. the state of being an artilleryman or bombardier
  2. the state of being a ball player, especially soccer

Declension

Declension of topçuluk
singular plural
nominative topçuluk topçuluklar
definite accusative topçuluğu topçulukları
dative topçuluğa topçuluklara
locative topçulukta topçuluklarda
ablative topçuluktan topçuluklardan
genitive topçuluğun topçulukların

Further reading

  • “topçuluk”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu