tkacz

See also: Tkacz

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish tkacz, from Proto-Slavic *tъkačь. By surface analysis, tkać (“to weave”) + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtkat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ʂ
    • Syllabification: tkacz
    • Homophone: Tkacz

    Noun

    tkacz m pers (female equivalent tkaczka)

    1. weaver (male person)

    Declension

    Declension of tkacz
    singular plural
    nominative tkacz tkacze
    genitive tkacza tkaczy, tkaczów
    dative tkaczowi tkaczom
    accusative tkacza tkaczy, tkaczów
    instrumental tkaczem tkaczami
    locative tkaczu tkaczach
    vocative tkaczu tkacze
    adjectives

    Noun

    tkacz m animal

    1. sociable weaver (Philetairus socius)
    2. weaver ant (Oecophylla spp.)

    Declension

    Declension of tkacz
    singular plural
    nominative tkacz tkacze
    genitive tkacza tkaczy
    dative tkaczowi tkaczom
    accusative tkacza tkacze
    instrumental tkaczem tkaczami
    locative tkaczu tkaczach
    vocative tkaczu tkacze

    Further reading

    • “tkacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “tkacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)