tjattra
Swedish
Etymology
Onomatopoeic.
Verb
tjattra (present tjattrar, preterite tjattrade, supine tjattrat, imperative tjattra)
Conjugation
| active | passive | |||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | tjattra | tjattras | ||
| supine | tjattrat | tjattrats | ||
| imperative | tjattra | — | ||
| imper. plural1 | tjattren | — | ||
| present | past | present | past | |
| indicative | tjattrar | tjattrade | tjattras | tjattrades |
| ind. plural1 | tjattra | tjattrade | tjattras | tjattrades |
| subjunctive2 | tjattre | tjattrade | tjattres | tjattrades |
| present participle | tjattrande | |||
| past participle | — | |||
1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.
Related terms
References
- “tjattra”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
- “tjattra”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
- “tjattra”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)
- tjattra in Elof Hellquist, Svensk etymologisk ordbok (1st ed., 1922)