titrator

English

Etymology

    From titrate + -or.

    Pronunciation

    • Rhymes: -eɪtə(ɹ)

    Noun

    titrator (plural titrators)

    1. (analytic chemistry) A device that titrates, such as an automatic titrator.
    2. Synonym of titrant.

    Derived terms

    Translations

    Anagrams

    Danish

    Noun

    titrator c (singular definite titratoren, plural indefinite titratorer)

    1. (analytical chemistry) a titrator, a substance used to titrate some other substance

    Declension

    Declension of titrator
    common
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative titrator titratoren titratorer titratorerne
    genitive titrators titratorens titratorers titratorernes

    Antonyms

    Romanian

    Etymology

      From titra + -tor.

      Noun

      titrator m (plural titratori)

      1. titrator

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative titrator titratorul titratori titratorii
      genitive-dative titrator titratorului titratori titratorilor
      vocative titratorule titratorilor

      References

      • titrator in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN