tiralinee
Italian
Etymology
Verb-object compound, composed of tira (“to pull”) + linee (“lines”).
Pronunciation
Noun
tiralinee m (invariable)
References
- ^ “tiralinee” in Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication
- ^ “tiralinee” in Luciano Canepari, Dizionario di Pronuncia Italiana (DiPI)