teretiusculus
Latin
Etymology
Etymology tree
From teretior (“more rounded, polished, smoothed”) + -culus (diminutive suffix).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [tɛ.rɛ.tiˈʊs.kʊ.ɫʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [te.ret.t͡siˈus.ku.lus]
Adjective
teretiusculus (feminine teretiuscula, neuter teretiusculum); first/second-declension adjective
- (New Latin) diminutive of teretior (“more rounded, smoothed, polished”)
- 1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, page 38:
- Corpus filiforme teretiusculum pellucidum, [...]
- Pellucid, polished-ish, filiform body, [...]
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | teretiusculus | teretiuscula | teretiusculum | teretiusculī | teretiusculae | teretiuscula | |
| genitive | teretiusculī | teretiusculae | teretiusculī | teretiusculōrum | teretiusculārum | teretiusculōrum | |
| dative | teretiusculō | teretiusculae | teretiusculō | teretiusculīs | |||
| accusative | teretiusculum | teretiusculam | teretiusculum | teretiusculōs | teretiusculās | teretiuscula | |
| ablative | teretiusculō | teretiusculā | teretiusculō | teretiusculīs | |||
| vocative | teretiuscule | teretiuscula | teretiusculum | teretiusculī | teretiusculae | teretiuscula | |