temeteu

Romanian

Etymology

    Borrowed from Hungarian temető.

    Noun

    temeteu n (plural temeteie)

    1. (dated, regional, Transylvania) cemetery
      Synonym: cimitir

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative temeteu temeteul temeteie temeteiele
    genitive-dative temeteu temeteului temeteie temeteielor
    vocative temeteule temeteielor

    References