telegraphum

Latin

Etymology

Calque of French télégraphe, ultimately from Ancient Greek τῆλε (têle, “afar”) + γράφω (gráphō, “to write”).

Pronunciation

Noun

tēlegraphum n (genitive tēlegraphī); second declension

  1. (New Latin) telegraph
    • 1883, Pacifico Pierantonelli, “De malis, quae consequuntur ex minus diligenti Fori Ecclesiastici opera; […]”, in Praxis Fori Ecclesiastici ad Praesentem Ecclesiae Conditionem Accommodata, Rome: A. Befani, →OCLC, page 38:
      Hi per sectas, quibus nomen dant, arctissimis inter se vinculis colligantur: ac inito foedere defensivo, ut ita dicam, et offensivo, promovent ac moderari satagunt eventus, quibus societas sive civilis, sive religiosa regitur, et per vias ferreas, telegraphum, telephonum, ephemerides praesto sunt omnibus successibus concernentibus ipsum privatum sociorum interesse.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 1906, Acta Sanctae Sedis, Vol. XXXIX‎[1], Vatican, page 379:
      De matrimonio per procuratorem, nuncium, interpretem, litteras, telegraphum et telephonium.
      On marriage via agent, messenger, interpreter, letters, telegraph and telephone.

Declension

Second-declension noun (neuter).

singular plural
nominative tēlegraphum tēlegrapha
genitive tēlegraphī tēlegraphōrum
dative tēlegraphō tēlegraphīs
accusative tēlegraphum tēlegrapha
ablative tēlegraphō tēlegraphīs
vocative tēlegraphum tēlegrapha