tavoittelematon

Finnish

Participle

tavoittelematon

  1. negative participle of tavoitella

Declension

Inflection of tavoittelematon (Kotus type 34*C/onneton, tt–t gradation)
nominative tavoittelematon tavoittelemattomat
genitive tavoittelemattoman tavoittelemattomien
partitive tavoittelematonta tavoittelemattomia
illative tavoittelemattomaan tavoittelemattomiin
singular plural
nominative tavoittelematon tavoittelemattomat
accusative nom. tavoittelematon tavoittelemattomat
gen. tavoittelemattoman
genitive tavoittelemattoman tavoittelemattomien
tavoittelematonten rare
partitive tavoittelematonta tavoittelemattomia
inessive tavoittelemattomassa tavoittelemattomissa
elative tavoittelemattomasta tavoittelemattomista
illative tavoittelemattomaan tavoittelemattomiin
adessive tavoittelemattomalla tavoittelemattomilla
ablative tavoittelemattomalta tavoittelemattomilta
allative tavoittelemattomalle tavoittelemattomille
essive tavoittelemattomana tavoittelemattomina
translative tavoittelemattomaksi tavoittelemattomiksi
abessive tavoittelemattomatta tavoittelemattomitta
instructive — tavoittelemattomin
comitative — tavoittelemattomine
Possessive forms of tavoittelematon (Kotus type 34*C/onneton, tt–t gradation)
Rare. Only used with substantive adjectives.
first-person singular possessor
singular plural
nominative tavoittelemattomani tavoittelemattomani
accusative nom. tavoittelemattomani tavoittelemattomani
gen. tavoittelemattomani
genitive tavoittelemattomani tavoittelemattomieni
tavoittelematonteni rare
partitive tavoittelematontani tavoittelemattomiani
inessive tavoittelemattomassani tavoittelemattomissani
elative tavoittelemattomastani tavoittelemattomistani
illative tavoittelemattomaani tavoittelemattomiini
adessive tavoittelemattomallani tavoittelemattomillani
ablative tavoittelemattomaltani tavoittelemattomiltani
allative tavoittelemattomalleni tavoittelemattomilleni
essive tavoittelemattomanani tavoittelemattominani
translative tavoittelemattomakseni tavoittelemattomikseni
abessive tavoittelemattomattani tavoittelemattomittani
instructive — —
comitative — tavoittelemattomineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative tavoittelemattomasi tavoittelemattomasi
accusative nom. tavoittelemattomasi tavoittelemattomasi
gen. tavoittelemattomasi
genitive tavoittelemattomasi tavoittelemattomiesi
tavoittelematontesi rare
partitive tavoittelematontasi tavoittelemattomiasi
inessive tavoittelemattomassasi tavoittelemattomissasi
elative tavoittelemattomastasi tavoittelemattomistasi
illative tavoittelemattomaasi tavoittelemattomiisi
adessive tavoittelemattomallasi tavoittelemattomillasi
ablative tavoittelemattomaltasi tavoittelemattomiltasi
allative tavoittelemattomallesi tavoittelemattomillesi
essive tavoittelemattomanasi tavoittelemattominasi
translative tavoittelemattomaksesi tavoittelemattomiksesi
abessive tavoittelemattomattasi tavoittelemattomittasi
instructive — —
comitative — tavoittelemattominesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative tavoittelemattomamme tavoittelemattomamme
accusative nom. tavoittelemattomamme tavoittelemattomamme
gen. tavoittelemattomamme
genitive tavoittelemattomamme tavoittelemattomiemme
tavoittelematontemme rare
partitive tavoittelematontamme tavoittelemattomiamme
inessive tavoittelemattomassamme tavoittelemattomissamme
elative tavoittelemattomastamme tavoittelemattomistamme
illative tavoittelemattomaamme tavoittelemattomiimme
adessive tavoittelemattomallamme tavoittelemattomillamme
ablative tavoittelemattomaltamme tavoittelemattomiltamme
allative tavoittelemattomallemme tavoittelemattomillemme
essive tavoittelemattomanamme tavoittelemattominamme
translative tavoittelemattomaksemme tavoittelemattomiksemme
abessive tavoittelemattomattamme tavoittelemattomittamme
instructive — —
comitative — tavoittelemattominemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative tavoittelemattomanne tavoittelemattomanne
accusative nom. tavoittelemattomanne tavoittelemattomanne
gen. tavoittelemattomanne
genitive tavoittelemattomanne tavoittelemattomienne
tavoittelematontenne rare
partitive tavoittelematontanne tavoittelemattomianne
inessive tavoittelemattomassanne tavoittelemattomissanne
elative tavoittelemattomastanne tavoittelemattomistanne
illative tavoittelemattomaanne tavoittelemattomiinne
adessive tavoittelemattomallanne tavoittelemattomillanne
ablative tavoittelemattomaltanne tavoittelemattomiltanne
allative tavoittelemattomallenne tavoittelemattomillenne
essive tavoittelemattomananne tavoittelemattominanne
translative tavoittelemattomaksenne tavoittelemattomiksenne
abessive tavoittelemattomattanne tavoittelemattomittanne
instructive — —
comitative — tavoittelemattominenne
third-person possessor
singular plural
nominative tavoittelemattomansa tavoittelemattomansa
accusative nom. tavoittelemattomansa tavoittelemattomansa
gen. tavoittelemattomansa
genitive tavoittelemattomansa tavoittelemattomiensa
tavoittelematontensa rare
partitive tavoittelematontaan
tavoittelematontansa
tavoittelemattomiaan
tavoittelemattomiansa
inessive tavoittelemattomassaan
tavoittelemattomassansa
tavoittelemattomissaan
tavoittelemattomissansa
elative tavoittelemattomastaan
tavoittelemattomastansa
tavoittelemattomistaan
tavoittelemattomistansa
illative tavoittelemattomaansa tavoittelemattomiinsa
adessive tavoittelemattomallaan
tavoittelemattomallansa
tavoittelemattomillaan
tavoittelemattomillansa
ablative tavoittelemattomaltaan
tavoittelemattomaltansa
tavoittelemattomiltaan
tavoittelemattomiltansa
allative tavoittelemattomalleen
tavoittelemattomallensa
tavoittelemattomilleen
tavoittelemattomillensa
essive tavoittelemattomanaan
tavoittelemattomanansa
tavoittelemattominaan
tavoittelemattominansa
translative tavoittelemattomakseen
tavoittelemattomaksensa
tavoittelemattomikseen
tavoittelemattomiksensa
abessive tavoittelemattomattaan
tavoittelemattomattansa
tavoittelemattomittaan
tavoittelemattomittansa
instructive — —
comitative — tavoittelemattomineen
tavoittelemattominensa