tark

Estonian

Etymology

From Proto-Finnic *tarkka. Cognate to Finnish tarkka and Votic tarkkõ (“smart, skillful; a shaman”).

Adjective

tark (genitive targa, partitive tarka, comparative targem, superlative kõige targem)

  1. smart, knowledgeable, wise

Noun

tark (genitive targa, partitive tarka)

  1. smart person
  2. shaman, sorcerer

Declension

Declension of tark (ÕS type 22u/leib, k-g gradation)
singular plural
nominative tark targad
accusative nom.
gen. targa
genitive tarkade
partitive tarka tarku
tarkasid
illative tarka
targasse
tarkadesse
targusse
inessive targas tarkades
targus
elative targast tarkadest
targust
allative targale tarkadele
targule
adessive targal tarkadel
targul
ablative targalt tarkadelt
targult
translative targaks tarkadeks
targuks
terminative targani tarkadeni
essive targana tarkadena
abessive targata tarkadeta
comitative targaga tarkadega

Antonyms

Lithuanian

Pronunciation

  • IPA(key): [²ˈtɐrˑk]
  • Rhymes: -ɐrˑk
  • Syllabification: tar̃k

Verb

tark

  1. second-person singular imperative of tarti

Tarifit

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Moroccan Arabic ترك (trak), from Arabic تَرَكَ (taraka).

    Pronunciation

    • (Nador) IPA(key): [tˤɑkˤ]
    • Syllabification: tark
    • Rhymes: -ɑkˤ

    Verb

    tark (Tifinagh spelling ⵜⴰⵔⴽ)

    1. (transitive) to let, to allow
      Synonym: jj
    2. (transitive) to leave, to abandon
      Synonym: jj
    3. (intransitive) to stop [with i]

    Conjugation

    Conjugation of tark
    aorist perfective negative perfective imperfective negative imperfective
    participle itarken itarken yetriken itarrken itarrken
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    aorist m tarkeɣ ttarked itark ntark ttarkem tarken
    f ttark ttarkent tarkent
    perfective m tarkeɣ ttarked itark ntark ttarkem tarken
    f ttark ttarkent tarkent
    negative perfective m trikeɣ tetriked yetrik netrik tetrikem triken
    f tetrik tetrikent trikent
    imperfective m tarrkeɣ ttarrked itarrek ntarrek ttarrkem tarrken
    f ttarrek ttarrkent tarrkent
    negative imperfective m tarrkeɣ ttarrked itarrek ntarrek ttarrkem tarrken
    f ttarrek ttarrkent tarrkent
    aorist imperative m tark tarkem, tarket
    f tarkent
    imperfective imperative m tarrek tarrkem, tarrket
    f tarrkent
    injunctive m ntarket
    f ntarkent

    References

    • Serhoual (2002)
    • Abarrou (2024)

    Uzbek

    Other scripts
    Arabic (Afghan Uzbek) —
    Cyrillic тарк
    Latin tark

    Etymology

      Borrowed from Arabic تَرْك (tark).

      Noun

      tark

      1. leaving

      Veps

      Etymology

      From Proto-Finnic *tarkka. Cognates include Finnish tarkka.

      Adjective

      tark

      1. clever, intelligent
      2. resourceful
      3. accurate, precise

      Declension

      Inflection of tark (inflection type 5/sana)
      nominative sing. tark
      genitive sing. tarkan
      partitive sing. tarkad
      partitive plur. tarkoid
      singular plural
      nominative tark tarkad
      accusative tarkan tarkad
      genitive tarkan tarkoiden
      partitive tarkad tarkoid
      essive-instructive tarkan tarkoin
      translative tarkaks tarkoikš
      inessive tarkas tarkoiš
      elative tarkaspäi tarkoišpäi
      illative tarkaha tarkoihe
      adessive tarkal tarkoil
      ablative tarkalpäi tarkoilpäi
      allative tarkale tarkoile
      abessive tarkata tarkoita
      comitative tarkanke tarkoidenke
      prolative tarkadme tarkoidme
      approximative I tarkanno tarkoidenno
      approximative II tarkannoks tarkoidennoks
      egressive tarkannopäi tarkoidennopäi
      terminative I tarkahasai tarkoihesai
      terminative II tarkalesai tarkoilesai
      terminative III tarkassai —
      additive I tarkahapäi tarkoihepäi
      additive II tarkalepäi tarkoilepäi