tannen

See also: Tannen

German

Etymology

    Tanne +‎ -en

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtanən/
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)
    • Hyphenation: tan‧nen

    Adjective

    tannen (no predicative form, strong nominative masculine singular tannener, not comparable)

    1. (relational) fir
      Synonym: (archaic) tännen
      Synonym: (obsolete) tennen

    Declension

    Positive forms of tannen (uncomparable, no predicate)
    number & gender singular plural
    masculine feminine neuter
    predicative — — — —
    strong declension
    (without article)
    nominative tannener tannene tannenes tannene
    genitive tannenen tannener tannenen tannener
    dative tannenem tannener tannenem tannenen
    accusative tannenen tannene tannenes tannene
    weak declension
    (with definite article)
    nominative der tannene die tannene das tannene die tannenen
    genitive des tannenen der tannenen des tannenen der tannenen
    dative dem tannenen der tannenen dem tannenen den tannenen
    accusative den tannenen die tannene das tannene die tannenen
    mixed declension
    (with indefinite article)
    nominative ein tannener eine tannene ein tannenes (keine) tannenen
    genitive eines tannenen einer tannenen eines tannenen (keiner) tannenen
    dative einem tannenen einer tannenen einem tannenen (keinen) tannenen
    accusative einen tannenen eine tannene ein tannenes (keine) tannenen

    Japanese

    Romanization

    tannen

    1. Rōmaji transcription of たんねん

    Norwegian Bokmål

    Alternative forms

    Noun

    tannen m or f

    1. definite masculine singular of tann