tangou

Portuguese

Verb

tangou

  1. third-person singular preterite indicative of tangar

Romanian

Etymology

    Borrowed from French tango.

    Noun

    tangou n (plural tangouri)

    1. tango

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative tangou tangoul tangouri tangourile
    genitive-dative tangou tangoului tangouri tangourilor
    vocative tangoule tangourilor