tamaa

Beja

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈtamaː/

Verb

tamaa (weak)

  1. to eat

Declension

Conjugation of tamaa (weak)
gerund verbal noun tamti (acc. tamtiib)
future tami
intentional tama
participle tama (acc. tamaab/tamaat)
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ani baruuk batuuk baruuh batuuh hinin baraakna/bataakna baraah/bataah
indicative present tamani tamtiniya tamtinii taminii tamtinii tamnay tamteena tameen
past taman tamtaa tamtaayi tamiya tamta tamna tamtaana tamiyaan
past continuous tami tamtiya tamtiyi tami tamti tamni tamtiina tamiin
future tami andi tami tindiya tami tindii tami indi tami tindi tamni neeyad tami teeyadna tami eeyadna
imperative - tamaa tamii - - - tamaana -
jussive tamatay tamata tamati batamiiyay batamtiyay tamniiyay tamaana batamiinay
potential tamat tamata tamati tamat eeyini tamat eetnii tamat eenay tamatna tamat een
optative baatami baatamtiya baatamtiyi baatami baatamti baatamni baatamtiina baatamiin

Finnish

Noun

tamaa

  1. partitive singular of tama

Swahili

Etymology

    Borrowed from Arabic طَمَع (ṭamaʕ).

    Pronunciation

    • Audio (Kenya):(file)

    Noun

    tamaa class IX (plural tamaa class X)

    1. ambition (a great desire for something)
    2. lust, longing

    Derived terms

    Wolaytta

    Noun

    tamaa

    1. (uncountable) fire (a (usually self-sustaining) chemical reaction involving the bonding of oxygen with carbon or other fuel, with the production of heat and the presence of flame or smouldering)