tahrir

English

Alternative forms

  • tahreer

Etymology

Borrowed from Persian تحریر (tahrir), from Arabic تَحْرِير (taḥrīr, “liberation; release”).

Noun

tahrir (plural tahrirs)

  1. (music) a type of vocal ornamentation; especially the variant used in the Near and Middle East
    • 2009, Owen Wright, Touraj Kiaras, Touraj Kiaras and Persian Classical Music: An Analytical Perspective, page 103:
      Karimi includes an extensive tahrir within the final syllable of the verse ...
    • 2012, Lloyd Miller, Music and Song in Persia (RLE Iran B): The Art of Avaz, page 109:
      But it should be emphasized that Iran and Azerbāijān, which partake of the same musical culture, have the most intricate and highly elaborate form of tahrir in the world.

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish تحریر (tahrir), from Arabic تَحْرِير (taḥrīr), verbal noun of حَرَّرَ (ḥarrara).

Pronunciation

  • IPA(key): /tah.ɾiɾ/

Noun

tahrir (definite accusative tahriri, plural tahrirler)

  1. writing (act of writing); writing (something written)
  2. registering, registration
  3. (historical) Ottoman land registers and tax rolls

References

  • Kélékian, Diran (1911), “تحریر”, in Dictionnaire turc-français‎[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 348
  • Nişanyan, Sevan (2002–), “tahrir”, in Nişanyan Sözlük
  • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN

Uzbek

Other scripts
Arabic (Afghan Uzbek) —
Cyrillic таҳрир
Latin tahrir

Etymology

From Arabic تَحْرِير (taḥrīr), verbal noun of حَرَّرَ (ḥarrara).

Noun

tahrir

  1. edit, editing
  2. (archaic) writing, composition

Declension

Declension of tahrir
singular plural
nominative tahrir tahrirlar
genitive tahrirning tahrirlarning
dative tahrirga tahrirlarga
definite accusative tahrirni tahrirlarni
locative tahrirda tahrirlarda
ablative tahrirdan tahrirlardan
similative tahrirdek tahrirlardek
Possessive forms of tahrir
1st person singular
singular plural
nominative tahririm tahrirlarim
genitive tahririmning tahrirlarimning
dative tahririmga tahrirlarimga
definite accusative tahririmni tahrirlarimni
locative tahririmda tahrirlarimda
ablative tahririmdan tahrirlarimdan
similative tahririmdek tahrirlarimdek
2nd person singular
singular plural
nominative tahriring tahrirlaring
genitive tahriringning tahrirlaringning
dative tahriringga tahrirlaringga
definite accusative tahriringni tahrirlaringni
locative tahriringda tahrirlaringda
ablative tahriringdan tahrirlaringdan
similative tahriringdek tahrirlaringdek
3rd person singular
singular plural
nominative tahriri tahrirlari
genitive tahririning tahrirlarining
dative tahririga tahrirlariga
definite accusative tahririni tahrirlarini
locative tahririda tahrirlarida
ablative tahriridan tahrirlaridan
similative tahriridek tahrirlaridek
1st person plural
singular plural
nominative tahririmiz tahrirlarimiz
genitive tahririmizning tahrirlarimizning
dative tahririmizga tahrirlarimizga
definite accusative tahririmizni tahrirlarimizni
locative tahririmizda tahrirlarimizda
ablative tahririmizdan tahrirlarimizdan
similative tahririmizdek tahrirlarimizdek
2nd person plural
singular plural
nominative tahriringiz tahrirlaringiz
genitive tahriringizning tahrirlaringizning
dative tahriringizga tahrirlaringizga
definite accusative tahriringizni tahrirlaringizni
locative tahriringizda tahrirlaringizda
ablative tahriringizdan tahrirlaringizdan
similative tahriringizdek tahrirlaringizdek
3rd person plural
singular plural
nominative tahriri tahrirlari
genitive tahririning tahrirlarining
dative tahririga tahrirlariga
definite accusative tahririni tahrirlarini
locative tahririda tahrirlarida
ablative tahriridan tahrirlaridan
similative tahriridek tahrirlaridek

Derived terms

  • tahririy
  • tahrirchi

References

  • Wiliam Dirks, Temur Davranov, Eduardo Real (2005), “tahrir”, in Oʻzbekcha / Inglizcha Lugʻat‎[2] (in Uzbek), The Central Asian Heritage Group, page 304