taeniatus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [tae̯.niˈaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [te.niˈaː.tus]
Adjective
taeniātus (feminine taeniāta, neuter taeniātum); first/second-declension adjective (New Latin)
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | taeniātus | taeniāta | taeniātum | taeniātī | taeniātae | taeniāta | |
| genitive | taeniātī | taeniātae | taeniātī | taeniātōrum | taeniātārum | taeniātōrum | |
| dative | taeniātō | taeniātae | taeniātō | taeniātīs | |||
| accusative | taeniātum | taeniātam | taeniātum | taeniātōs | taeniātās | taeniāta | |
| ablative | taeniātō | taeniātā | taeniātō | taeniātīs | |||
| vocative | taeniāte | taeniāta | taeniātum | taeniātī | taeniātae | taeniāta | |