tabib

Indonesian

Alternative forms

Etymology

Inherited from Malay tabib, from Arabic طَبِيب (ṭabīb) of the root ط ب ب (ṭ b b).

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈtabib/ [ˈt̪a.bɪp̚]
  • Rhymes: -abib
  • Syllabification: ta‧bib

Noun

tabib (plural tabib-tabib)

  1. shaman (traditional healer)
    Synonyms: balian, belian; dukun, pawang
  2. (colloquial, now uncommon) doctor, physician
    Synonym: dokter

Usage notes

Derived terms

  • tabib Cina

Further reading

Malay

Etymology

Borrowed from Arabic طَبِيب (ṭabīb), from the root ط ب ب (ṭ b b).

Pronunciation

Noun

tabib (Jawi spelling طبيب, plural tabib-tabib)

  1. doctor, physician
    Synonym: doktor

Usage notes

Further reading

Maltese

Root
t-b-b
7 terms

Etymology

    Inherited from Arabic طَبِيب (ṭabīb).

    Pronunciation

    • IPA(key): /taˈbiːp/
    • Rhymes: -iːp

    Noun

    tabib m (plural tobba, female equivalent tabiba)

    1. doctor (in the general sense, or a male doctor specifically)
      Synonym: duttur
      • 1966, Anton Buttigieg, “Agnes”, in Ejjew Nidħku Ftit Ieħor:
        Miexja fil-funeral ta’ kuġintha
        mart it-tabib, li mietet fl-aħjar tagħha;
        u f’moħħha ħsieb għaddej li t-tabib jista’
        kif jgħaddi ftit taż-żmien, jitgħarras magħha.
        (please add an English translation of this quotation)

    Uzbek

    Other scripts
    Arabic (Afghan Uzbek) —
    Cyrillic табиб
    Latin tabib

    Etymology

      Borrowed from Arabic طَبِيب (ṭabīb).

      Pronunciation

      • Hyphenation: ta‧bib

      Noun

      tabib

      1. doctor (physician)

      Declension

      Declension of tabib
      singular plural
      nominative tabib tabiblar
      genitive tabibning tabiblarning
      dative tabibga tabiblarga
      definite accusative tabibni tabiblarni
      locative tabibda tabiblarda
      ablative tabibdan tabiblardan
      similative tabibdek tabiblardek
      Possessive forms of tabib
      1st person singular
      singular plural
      nominative tabibim tabiblarim
      genitive tabibimning tabiblarimning
      dative tabibimga tabiblarimga
      definite accusative tabibimni tabiblarimni
      locative tabibimda tabiblarimda
      ablative tabibimdan tabiblarimdan
      similative tabibimdek tabiblarimdek
      2nd person singular
      singular plural
      nominative tabibing tabiblaring
      genitive tabibingning tabiblaringning
      dative tabibingga tabiblaringga
      definite accusative tabibingni tabiblaringni
      locative tabibingda tabiblaringda
      ablative tabibingdan tabiblaringdan
      similative tabibingdek tabiblaringdek
      3rd person singular
      singular plural
      nominative tabibi tabiblari
      genitive tabibining tabiblarining
      dative tabibiga tabiblariga
      definite accusative tabibini tabiblarini
      locative tabibida tabiblarida
      ablative tabibidan tabiblaridan
      similative tabibidek tabiblaridek
      1st person plural
      singular plural
      nominative tabibimiz tabiblarimiz
      genitive tabibimizning tabiblarimizning
      dative tabibimizga tabiblarimizga
      definite accusative tabibimizni tabiblarimizni
      locative tabibimizda tabiblarimizda
      ablative tabibimizdan tabiblarimizdan
      similative tabibimizdek tabiblarimizdek
      2nd person plural
      singular plural
      nominative tabibingiz tabiblaringiz
      genitive tabibingizning tabiblaringizning
      dative tabibingizga tabiblaringizga
      definite accusative tabibingizni tabiblaringizni
      locative tabibingizda tabiblaringizda
      ablative tabibingizdan tabiblaringizdan
      similative tabibingizdek tabiblaringizdek
      3rd person plural
      singular plural
      nominative tabibi tabiblari
      genitive tabibining tabiblarining
      dative tabibiga tabiblariga
      definite accusative tabibini tabiblarini
      locative tabibida tabiblarida
      ablative tabibidan tabiblaridan
      similative tabibidek tabiblaridek

      Derived terms

      • tabiblik

      Further reading