szyfrant

Polish

Etymology

    From szyfrować + -ant.[1] First attested in 1921 in the meaning a letter to be encrypted in a mathematical journal.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʂɘ.frant/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘfrant
    • Syllabification: szy‧frant

    Noun

    szyfrant m pers (female equivalent szyfrantka)

    1. cryptographer, cipherer (a person who ciphers professionally)
      • 1982, Stanisław Barańczak, “Abraham Cowley”, in Antologia angielskiej poezji metafizycznej XVII stulecia‎[1], 1st edition, Warsaw: Państwowy Instytut Wydawniczy, →ISBN, page 217:
        Zagorzały rojalista, oddaje swe zdolności na służbę Stuartów: jako sekretarz królowej Henrietty Marii wyjeżdża z jej dworem do Francji w 1644 r. i przez następne dziesięciolecie pracuje jako szyfrant korespondencji pary królewskiej.
        A staunch royalist, he devoted his talents to the service of the Stuarts: as secretary to Queen Henrietta Maria, he left for France with her court in 1644 and spent the next decade working as a cryptographer for the royal couple’s correspondence.

    Declination

    Declension of szyfrant
    singular plural
    nominative szyfrant szyfranci, szyfranty1
    genitive szyfranta szyfrantów
    dative szyfrantowi szyfrantom
    accusative szyfranta szyfrantów
    instrumental szyfrantem szyfrantami
    locative szyfrancie szyfrantach
    vocative szyfrancie szyfranci

    1Deprecative.

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “szyfrant”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Edward Stamm (1921), “Zastosowanie algebry logiki do teorji szyfrów”, in Rozprawy Polskiego Towarzystwa Matematycznego (in Polish), volume 1, Cracow: Skład główny Gebethner i Wolff, page 45

    Further reading

    • “szyfrant”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “szyfrant”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)