szybowiec

Polish

Etymology

    From szybować (“to glide”) + -owiec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʂɘˈbɔ.vjɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvjɛt͡s
    • Syllabification: szy‧bo‧wiec

    Noun

    szybowiec m inan

    1. glider (aircraft)

    Declension

    Declension of szybowiec
    singular plural
    nominative szybowiec szybowce
    genitive szybowca szybowców
    dative szybowcowi szybowcom
    accusative szybowiec, szybowca1 szybowce
    instrumental szybowcem szybowcami
    locative szybowcu szybowcach
    vocative szybowcu szybowce

    1Colloquial.

    Further reading

    • “szybowiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “szybowiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)