sztrabancel

Polish

Etymology

    From German strabanzen + Polish -el.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʂtraˈban.t͡sɛl/
    • Rhymes: -ant͡sɛl
    • Syllabification: sztra‧ban‧cel

    Noun

    sztrabancel m pers

    1. (colloquial, archaic) rascal, scamp, urchin
      Synonyms: chłystek, drab, ulicznik, urwis, wyrostek

    Declension

    Declension of sztrabancel
    singular plural
    nominative sztrabancel sztrabancle
    genitive sztrabancla sztrabancli, sztrabanclów
    dative sztrabanclowi sztrabanclom
    accusative sztrabancla sztrabancli, sztrabanclów
    instrumental sztrabanclem sztrabanclami
    locative sztrabanclu sztrabanclach
    vocative sztrabanclu sztrabancle

    Further reading