szpic

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʂpit͡s/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -it͡s
  • Syllabification: szpic

Etymology 1

    Borrowed from German Spitze. Doublet of szpica.

    Noun

    szpic m inan

    1. point (sharp end of a weapon)
      Synonym: sztych
    Declension
    Declension of szpic
    singular plural
    nominative szpic szpice
    genitive szpica szpiców
    dative szpicowi szpicom
    accusative szpic szpice
    instrumental szpicem szpicami
    locative szpicu szpicach
    vocative szpicu szpice

    Etymology 2

      Borrowed from German Spitz.

      Noun

      szpic m animal

      1. spitz (dog)
      Declension
      Declension of szpic
      singular plural
      nominative szpic szpice
      genitive szpica szpiców
      dative szpicowi szpicom
      accusative szpica szpice
      instrumental szpicem szpicami
      locative szpicu szpicach
      vocative szpicu szpice

      Etymology 3

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Noun

        szpic f

        1. genitive plural of szpica

        Further reading

        • “szpic”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “szpic”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)