szkodnik

Polish

Etymology

    From szkoda + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʂkɔd.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔdɲik
    • Syllabification: szkod‧nik

    Noun

    szkodnik m animal

    1. pest, vermin (destructive insect or other animal that attacks crops, food, livestock, etc.)
      Hypernym: insekt
    2. (computing) malware

    Declension

    Declension of szkodnik
    singular plural
    nominative szkodnik szkodniki
    genitive szkodnika szkodników
    dative szkodnikowi szkodnikom
    accusative szkodnika szkodniki
    instrumental szkodnikiem szkodnikami
    locative szkodniku szkodnikach
    vocative szkodniku szkodniki

    Noun

    szkodnik m pers (female equivalent szkodnica)

    1. mischief-maker, troublemaker
      Synonym: psuj

    Declension

    Declension of szkodnik
    singular plural
    nominative szkodnik szkodnicy, szkodniki
    genitive szkodnika szkodników
    dative szkodnikowi szkodnikom
    accusative szkodnika szkodników
    instrumental szkodnikiem szkodnikami
    locative szkodniku szkodnikach
    vocative szkodniku szkodnicy, szkodniki

    Derived terms

    noun
    • szkodnictwo
    adjective

    Further reading

    • “szkodnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “szkodnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)