szarvaink

Hungarian

Etymology

szarv +‎ -aink (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɒrvɒjiŋk]
  • Hyphenation: szar‧va‧ink

Noun

szarvaink

  1. first-person plural multiple-possession possessive of szarv

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — szarvaink
accusative — szarvainkat
dative — szarvainknak
instrumental — szarvainkkal
causal-final — szarvainkért
translative — szarvainkká
terminative — szarvainkig
essive-formal — szarvainkként
essive-modal — szarvainkul
inessive — szarvainkban
superessive — szarvainkon
adessive — szarvainknál
illative — szarvainkba
sublative — szarvainkra
allative — szarvainkhoz
elative — szarvainkból
delative — szarvainkról
ablative — szarvainktól
non-attributive
possessive – singular
— szarvainké
non-attributive
possessive – plural
— szarvainkéi