szarvaim

Hungarian

Etymology

szarv +‎ -aim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɒrvɒjim]
  • Hyphenation: szar‧va‧im

Noun

szarvaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of szarv

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — szarvaim
accusative — szarvaimat
dative — szarvaimnak
instrumental — szarvaimmal
causal-final — szarvaimért
translative — szarvaimmá
terminative — szarvaimig
essive-formal — szarvaimként
essive-modal — szarvaimul
inessive — szarvaimban
superessive — szarvaimon
adessive — szarvaimnál
illative — szarvaimba
sublative — szarvaimra
allative — szarvaimhoz
elative — szarvaimból
delative — szarvaimról
ablative — szarvaimtól
non-attributive
possessive – singular
— szarvaimé
non-attributive
possessive – plural
— szarvaiméi