szarvaik

Hungarian

Etymology

szarv +‎ -aik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɒrvɒjik]
  • Hyphenation: szar‧va‧ik

Noun

szarvaik

  1. third-person plural multiple-possession possessive of szarv

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — szarvaik
accusative — szarvaikat
dative — szarvaiknak
instrumental — szarvaikkal
causal-final — szarvaikért
translative — szarvaikká
terminative — szarvaikig
essive-formal — szarvaikként
essive-modal — szarvaikul
inessive — szarvaikban
superessive — szarvaikon
adessive — szarvaiknál
illative — szarvaikba
sublative — szarvaikra
allative — szarvaikhoz
elative — szarvaikból
delative — szarvaikról
ablative — szarvaiktól
non-attributive
possessive – singular
— szarvaiké
non-attributive
possessive – plural
— szarvaikéi