szarvaid

Hungarian

Etymology

szarv +‎ -aid (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɒrvɒjid]
  • Hyphenation: szar‧va‧id

Noun

szarvaid

  1. second-person singular multiple-possession possessive of szarv

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — szarvaid
accusative — szarvaidat
dative — szarvaidnak
instrumental — szarvaiddal
causal-final — szarvaidért
translative — szarvaiddá
terminative — szarvaidig
essive-formal — szarvaidként
essive-modal — szarvaidul
inessive — szarvaidban
superessive — szarvaidon
adessive — szarvaidnál
illative — szarvaidba
sublative — szarvaidra
allative — szarvaidhoz
elative — szarvaidból
delative — szarvaidról
ablative — szarvaidtól
non-attributive
possessive – singular
— szarvaidé
non-attributive
possessive – plural
— szarvaidéi