szarvai

Hungarian

Etymology

szarv +‎ -ai (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɒrvɒji]
  • Hyphenation: szar‧vai

Noun

szarvai

  1. third-person singular multiple-possession possessive of szarv

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative — szarvai
accusative — szarvait
dative — szarvainak
instrumental — szarvaival
causal-final — szarvaiért
translative — szarvaivá
terminative — szarvaiig
essive-formal — szarvaiként
essive-modal — szarvaiul
inessive — szarvaiban
superessive — szarvain
adessive — szarvainál
illative — szarvaiba
sublative — szarvaira
allative — szarvaihoz
elative — szarvaiból
delative — szarvairól
ablative — szarvaitól
non-attributive
possessive – singular
— szarvaié
non-attributive
possessive – plural
— szarvaiéi