szarlatan

Polish

Etymology

    Borrowed from French charlatan, from Italian ciarlatano.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʂarˈla.tan/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atan
    • Syllabification: szar‧la‧tan

    Noun

    szarlatan m pers (female equivalent szarlatanka)

    1. charlatan, quack
    2. trickster, fraud

    Declension

    Declension of szarlatan
    singular plural
    nominative szarlatan szarlatani, szarlatany1
    genitive szarlatana szarlatanów
    dative szarlatanowi szarlatanom
    accusative szarlatana szarlatanów
    instrumental szarlatanem szarlatanami
    locative szarlatanie szarlatanach
    vocative szarlatanie szarlatani

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • szarlatański
    nouns
    verb
    • szarlatanić

    Further reading

    • “szarlatan”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “szarlatan”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)