syllabarius

Latin

Etymology

    From syllaba + -ārius.

    Pronunciation

    Adjective

    syllabārius (feminine syllabāria, neuter syllabārium); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin, New Latin) of or pertaining to the writing system—syllabaric.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative syllabārius syllabāria syllabārium syllabāriī syllabāriae syllabāria
    genitive syllabāriī syllabāriae syllabāriī syllabāriōrum syllabāriārum syllabāriōrum
    dative syllabāriō syllabāriae syllabāriō syllabāriīs
    accusative syllabārium syllabāriam syllabārium syllabāriōs syllabāriās syllabāria
    ablative syllabāriō syllabāriā syllabāriō syllabāriīs
    vocative syllabārie syllabāria syllabārium syllabāriī syllabāriae syllabāria

    Noun

    syllabārius m (genitive syllabāriī or syllabārī); second declension

    1. one who learns the writing system yet
    2. (Medieval Latin, New Latin) alternative form of syllabārium (“a list showing the fundamental units of a writing system”)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative syllabārius syllabāriī
    genitive syllabāriī
    syllabārī1
    syllabāriōrum
    dative syllabāriō syllabāriīs
    accusative syllabārium syllabāriōs
    ablative syllabāriō syllabāriīs
    vocative syllabārie syllabāriī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    References

    • “syllabarius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • syllabarius in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016