sutarti

Lithuanian

Etymology

su- (“co-”) +‎ tar̃ti (“to say, pronounce”).

Pronunciation

  • IPA(key): [sʊˈtɐɾtʲɪ]

Verb

sutar̃ti (third-person present tense sùtaria, third-person past tense sùtarė)

  1. to arrange
  2. to agree to (something)

Conjugation

Conjugation of sutarti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present sutariu sutari sutaria sutariame
sutariam
sutariate
sutariat
sutaria
past sutariau sutarei sutarė sutarėme
sutarėm
sutarėte
sutarėt
sutarė
past frequentative sutardavau sutardavai sutardavo sutardavome
sutardavom
sutardavote
sutardavot
sutardavo
future sutarsiu sutarsi sutars sutarsime
sutarsim
sutarsite
sutarsit
sutars
subjunctive sutarčiau sutartum sutartų sutartumėme
sutartumėm
sutartume
sutartumėte
sutartumėt
sutartų
imperative — sutark
sutarki
tesutaria sutarkime
sutarkim
sutarkite
sutarkit
tesutaria
Participles of sutarti
adjectival
active passive
present sutariąs
sutariantis
sutariamas
past sutaręs sutartas
past frequentative sutardavęs —
future sutarsiąs
sutarsiantis
sutarsimas
participle of necessity — sutartinas
adverbial
special (pusdalyvis) sutardamas
half-participle
(padalyviai)
present sutariant
past sutarus
past frequentative sutardavus
future sutarsiant
manner of action (būdinys) sutarte
sutartinai

Derived terms