surugiu
Romanian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish سوریجی (sürücü).
Noun
surugiu m (plural surugii)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | surugiu | surugiul | surugii | surugiii |
| genitive-dative | surugiu | surugiului | surugii | surugiilor |
| vocative | surugiule | surugiilor | ||