surtuc
Romanian
Etymology
Borrowed from Russian сюртук (sjurtuk).
Noun
surtuc n (plural surtuce)
- (dated) coat
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | surtuc | surtucul | surtuce | surtucele |
| genitive-dative | surtuc | surtucului | surtuce | surtucelor |
| vocative | surtucule | surtucelor | ||