suppositicius

Latin

Alternative forms

  • suppositītius

Etymology

    From suppositus + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    suppositīcius (feminine suppositīcia, neuter suppositīcium); first/second-declension adjective

    1. substituted (put in place of another)
    2. false, not genuine

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative suppositīcius suppositīcia suppositīcium suppositīciī suppositīciae suppositīcia
    genitive suppositīciī suppositīciae suppositīciī suppositīciōrum suppositīciārum suppositīciōrum
    dative suppositīciō suppositīciae suppositīciō suppositīciīs
    accusative suppositīcium suppositīciam suppositīcium suppositīciōs suppositīciās suppositīcia
    ablative suppositīciō suppositīciā suppositīciō suppositīciīs
    vocative suppositīcie suppositīcia suppositīcium suppositīciī suppositīciae suppositīcia

    Descendants

    • → Catalan: supositici
    • → English: supposititious
    • → Italian: suppositizio

    References