superseminatio

Latin

Etymology

    From supersēminō + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    supersēminatiō f (genitive supersēminatiōnis); third declension

    1. A planting or sowing on, above, or over.
      • 1200s, Thomas Aquinas, chapter 13, in Super Evangelium Matthaei, section 3:
        Qui respondens ait. Hic ponitur expositio parabolae zizaniae. Et primo quoad primam seminationem; secundo quoad superseminationem; tertio quoad utrumque.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative supersēminatiō supersēminatiōnēs
    genitive supersēminatiōnis supersēminatiōnum
    dative supersēminatiōnī supersēminatiōnibus
    accusative supersēminatiōnem supersēminatiōnēs
    ablative supersēminatiōne supersēminatiōnibus
    vocative supersēminatiō supersēminatiōnēs