succesiune
Romanian
Etymology
Borrowed from French succession.
Noun
succesiune f (plural succesiuni)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | succesiune | succesiunea | succesiune | succesiunele |
| genitive-dative | succesiune | succesiunei | succesiune | succesiunelor |
| vocative | succesiune, succesiuneo | succesiunelor | ||