subordynacja

See also: subordynacją

Polish

Etymology

    Borrowed from French subordination.

    Pronunciation

    • IPA(key): /su.bɔr.dɘˈna.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: su‧bor‧dy‧na‧cja

    Noun

    subordynacja f

    1. subordination
      Synonym: posłuszeństwo
      Antonym: niesubordynacja

    Declension

    Declension of subordynacja
    singular
    nominative subordynacja
    genitive subordynacji
    dative subordynacji
    accusative subordynację
    instrumental subordynacją
    locative subordynacji
    vocative subordynacjo
    adjective
    • subordynowany
    noun
    • subordynacjonizm
    verb
    • subordynować

    Further reading

    • “subordynacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “subordynacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)