subjecte
Catalan
Etymology
Learned borrowing from Latin subiectus.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [subˈʒe̞k.tə]
- IPA(key): (Balearic) [subˈʒɛk.tə]
- IPA(key): (Central) [subˈʒek.tə]
- IPA(key): (Valencia) [subˈd͡ʒɛk.te]
- IPA(key): (Northwestern) [subˈʒɛk.te]
Adjective
subjecte (feminine subjecta, masculine and feminine plural subjectes)
Noun
subjecte m (plural subjectes)
Related terms
Further reading
- “subjecte”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “subjecte”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “subjecte” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “subjecte”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Latin
Participle
subjecte
- vocative masculine singular of subjectus
References
- “subjecte”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “subjecte”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Categories:
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan terms borrowed from Latin
- Catalan learned borrowings from Latin
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan adjectives
- Catalan nouns
- Catalan countable nouns
- Catalan masculine nouns
- ca:Grammar
- Latin non-lemma forms
- Latin participle forms
- Latin terms spelled with J