subita

See also: súbita

Esperanto

Etymology

    Derived from Latin subito.

    Pronunciation

    • IPA(key): /suˈbita/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ita
    • Syllabification: su‧bi‧ta

    Adjective

    subita (accusative singular subitan, plural subitaj, accusative plural subitajn)

    1. sudden

    Italian

    Participle

    subita f sg

    1. feminine singular of subito

    Latin

    Participle

    subita

    1. inflection of subitus:
      1. nominative/vocative/ablative feminine singular
      2. nominative/accusative/vocative neuter plural

    Slavomolisano

    Etymology

    Borrowed from Italian subito.

    Pronunciation

    • IPA(key): /sûbitḁ/

    Adverb

    subita

    1. immediately, at once, right away
      • 2010, Natalina Spadanuda, Le renard et le loup:
        È! Oni, vuk, biša lačan, nije čeka dvi vote ka ona je rekla. Je reka: „Homa po subita!“
        Ha! He, the wolf, was hungry, he didn’t think (literally, “wait”) twice when she said it. He said: “Let’s go right away!”

    References

    • Breu, W., Mader Skender, M. B. & Piccoli, G. 2013. Oral texts in Molise Slavic (Italy): Acquaviva Collecroce. In Adamou, E., Breu, W., Drettas, G. & Scholze, L. (eds.). 2013. EuroSlav2010: Elektronische Datenbank bedrohter slavischer Varietäten in nichtslavophonen Ländern Europas – Base de données électronique de variétés slaves menacées dans des pays européens non slavophones. Konstanz: Universität / Paris: Lacito (Internet Publication).