subiectio

Latin

Alternative forms

Etymology

    From subiciō + -tiō.

    Noun

    subiectiō f (genitive subiectiōnis); third declension

    1. laying, putting or placing under
    2. subjugation, submission

    Declension

    Third-declension noun.

    Descendants

    • Catalan: subjecció
    • → English: subjection
    • → German: Subjektion
    • Italian: soggezione
    • Middle French: subiection, subgection, subjection
    • Portuguese: sujeição
    • → Russian: субъекция (subʺjekcija)
    • Spanish: sujeción
    • → Ukrainian: суб'єкція (subʺjekcija)

    References

    • “subiectio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “subiectio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
      • graphic depiction: rerum sub aspectum paene subiectio (De Or. 3. 53. 202)