stycka

Polish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium. Particularly: “From stykać, like trafić > traf?”)

Pronunciation

• (Lesser Poland):
  • (Eastern Kraków) IPA^(key): [ˈstɘt͡s.ka]

Noun

stycka f

1. (Eastern Kraków, Proszowice) misfortune; accident

Further reading

• Hieronim Łopaciński (1892), “stycka”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 251

Swedish

Etymology

Inherited from Old Swedish stykkia, from Proto-Germanic *stukkiją. Cognate of Danish stykke.

Verb

stycka (present styckar, preterite styckade, supine styckat, imperative stycka)

1. (sometimes with upp) to cut up (usually a slaughtered animal)
2. (sometimes with upp) to cut up, to dismember (a murdered human)
3. (sometimes with a particle like av or upp) to segregate off, to partition (a property or the like)

Conjugation

Conjugation of stycka (weak)

	active		passive
infinitive	stycka		styckas
supine	styckat		styckats
imperative	stycka		—
imper. plural1	stycken		—
	present	past	present	past
indicative	styckar	styckade	styckas	styckades
ind. plural1	stycka	styckade	styckas	styckades
subjunctive2	stycke	styckade	styckes	styckades
present participle		styckande
past participle		styckad

¹ Archaic. ² Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Derived terms

• styckare
• styckmord
• styckmördare
• styckning

Related terms

• stycke

References

• “stycka”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
• “stycka”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
• “stycka”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)