stultiloquence
English
Etymology
Learned borrowing from Latin stultiloquentia, from stultus (“foolish”) + loquentia (“a talking”).
Pronunciation
- IPA(key): /stʌlˈtɪləʊkwɛns/
Noun
stultiloquence (uncountable)
Learned borrowing from Latin stultiloquentia, from stultus (“foolish”) + loquentia (“a talking”).
stultiloquence (uncountable)