studzienina

See also: studzieniną

Polish

Etymology

    From studzić / studzony + -ina.[1] First attested in 1848.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /stu.d͡ʑɛˈɲi.na/
    • Rhymes: -ina
    • Syllabification: stu‧dzie‧ni‧na

    Noun

    studzienina f

    1. (regional) synonym of galareta

    Declension

    Declension of studzienina
    singular
    nominative studzienina
    genitive studzieniny
    dative studzieninie
    accusative studzieninę
    instrumental studzieniną
    locative studzieninie
    vocative studzienino

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “studzienina”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Kuryjer Lwowski : czyli Nowiny : pismo ulotne (in Polish), number 20, 10 September 1848, page 1

    Further reading