studencik

Polish

Alternative forms

Etymology

    From student + -ik.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /stuˈdɛn.t͡ɕik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛnt͡ɕik
    • Syllabification: stu‧den‧cik

    Noun

    studencik m pers

    1. (colloquial, somewhat derogatory) diminutive of student (“university student”)

    Declension

    Declension of studencik
    singular plural
    nominative studencik studencikowie, studenciki1
    genitive studencika studencików
    dative studencikowi studencikom
    accusative studencika studencików
    instrumental studencikiem studencikami
    locative studenciku studencikach
    vocative studenciku studencikowie

    1Deprecative.

    Further reading

    • “studencik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “studencik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • studencik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego