stronnik

Polish

Etymology

    From strona + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈstrɔn.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔnɲik
    • Syllabification: stron‧nik

    Noun

    stronnik m pers (female equivalent stronniczka)

    1. follower, henchman, supporter
      Synonym: adherent

    Declension

    Declension of stronnik
    singular plural
    nominative stronnik stronnicy, stronniki1
    genitive stronnika stronników
    dative stronnikowi stronnikom
    accusative stronnika stronników
    instrumental stronnikiem stronnikami
    locative stronniku stronnikach
    vocative stronniku stronnicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    adverb
    • stronniczo

    Further reading

    • “stronnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “stronnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)