stricor

Aromanian

Alternative forms

Etymology

Probably from a Vulgar Latin root *extracolō, from Latin colō (“filter, strain, purify”). Compare Romanian strecura, strecor.

Verb

stricor (third-person singular stricoarã, participle stricuratã)

  1. to filter, strain
  2. to wring from, extract

Conjugation

Conjugation of stricor
long infinitive stricurari, stricurare
gerund stricurãnda
past participle stricuratã
singular plural
first second third first second third
indicative present stricor, stricoru stricori stricoarã stricurãm, stricurãmu stricurats, stricuratsã, stricuratsi stricoarã
imperfect stricuram stricurai stricura stricuram stricurats, stricuratsi stricura
simple perfect stricurai stricurash, stricurashi stricurã stricurãm stricurat stricurarã
conditional present s-stricurarim s-stricurari, s-stricurarishi s-stricurari, s-stricurare s-stricurarim s-stricurarit s-stricurari, s-stricurare
subjunctive present s-stricor, s-stricoru s-stricori s-stricoari, s-stricoare s-stricurãm, s-stricurãmu s-stricurats, s-stricuratsã, s-stricuratsi s-stricoari, s-stricoare
imperative present — stricoarã — — stricurats, stricuratsã, stricuratsi —

Synonyms

  • stricurari / stricurare
  • stricurat